mirror of
https://github.com/szymon-jozef/ZUT-notatki.git
synced 2026-10-27 19:20:39 +01:00
update
This commit is contained in:
4
uczelnia/1_semestr/algorytmy/Problem komiwojażera.md
Normal file
4
uczelnia/1_semestr/algorytmy/Problem komiwojażera.md
Normal file
@@ -0,0 +1,4 @@
|
||||
Problem szukania najkrótszej drogi pomiędzy różnymi miastami z powrotem do miejsca wyjścia.
|
||||
|
||||
Rozwiązania szukamy poprzez znalezienie wszystkich możliwych permutacji. Czyli n!/2, czyli bardzo dużo!
|
||||
|
||||
@@ -4,5 +4,4 @@
|
||||
[Diody](Diody.md)
|
||||
[Tranzystory unipolarne](Tranzystory%20unipolarne.md)
|
||||
[Rzeczy na wejściówkę 1](Rzeczy%20na%20wejściówkę%201.md)
|
||||
[[Rzeczy na wejściówkę 2]]
|
||||
[Zaliczenie](Zaliczenie.md)
|
||||
[[Rzeczy na wejściówkę 2]]
|
||||
@@ -1,6 +0,0 @@
|
||||
# Prawo Omha
|
||||
# Jednostki
|
||||
# Prawa Kirchhoffa
|
||||
# Analiza obwodów
|
||||
# Moc w obwodach elektrycznych
|
||||
# Rezystancja
|
||||
@@ -9,5 +9,3 @@ Rosa powstaje, gdy temperatura powietrza spadnie poniżej tzw. punktu rosy. Wów
|
||||
Wrzenie polega na gwałtownym parowaniu zachodzącym w całej objętości cieczy. Ciecz paruje, gdy prężność pary nasyconej wewnątrz pęcherzyków staje się równa ciśnieniu wewnętrznemu. Wzrost ciśnienia powoduje podwyższenie temperatury wrzenia, zaś spadek powoduje jej obniżenie.
|
||||
Wilgotność powietrza opisuje zawartość pary wodnej w atmosferze. Wydzielamy dwa rodzaje wilgotności: wilgotność bezwzględną i względną. Wilgotność bezwzględna to masa pary wodnej zawarta w jednostce objętości powietrza. Wilgotność względna to stosunek aktualnego ciśnienia cząstkowego pary wodnej do ciśnienia pary nasyconej, w tej samej temperaturze, wyrażony w procentach.
|
||||
Wilgotność powietrza możemy wyznaczyć na wiele sposobów. Jedną z takich metod jest metoda psychrometryczna. Polega ona na wykorzystaniu dwóch termometrów: suchego i mokrego. Parowanie wody z mokrego obniży jego temperaturę. Różnica wskazań pozwoli odczytać wilgotność z tablic psychrometrycznych. Inną metodą jest metoda higrometryczna. Wykorzystuje ona właściwości materiałów organicznych, które zmieniają swoją długość pod wpływem wilgoci. Ostatnią omawianą metodą jest metoda punktu rosy. Wykorzystując ją, należy schłodzić lustrzaną powierzchnię do momentu pojawienia się na niej rosy i dokonaniu pomiaru temperatury, w której to nastąpiło.
|
||||
# Tabela
|
||||

|
||||
@@ -6,4 +6,6 @@ Interferencja fal akustycznych polega na nakładaniu się dwóch drgań o tej sa
|
||||
|
||||
Interferometr Quinckego składa się z dwóch równoległych rur, z których jedna ma regulowaną długość. Do wejścia układu doprowadza się dźwięk o stałej częstotliwości, a sygnał z wyjścia rejestruje mikrofon połączony z oscyloskopem. Zmieniając długość jednej z rur, regulujemy różnicę dróg przebytych przez obie fale.
|
||||
|
||||
Gdy różnica ta jest całkowitą wielokrotnością długości fali, fale docierają do mikrofonu w zgodnych fazach i następuje wyraźne wzmocnienie sygnału. Przy różnicy równej nieparzystej połowie długości fali dochodzi do wygaszenia wskutek nakładania się w przeciwfazie. Obserwując kolejne maksima lub minima interferencyjne, można wyznaczyć długość fali akustycznej, a stąd obliczyć prędkość dźwięku w powietrzu w warunkach otoczenia.
|
||||
Gdy różnica ta jest całkowitą wielokrotnością długości fali, fale docierają do mikrofonu w zgodnych fazach i następuje wyraźne wzmocnienie sygnału. Przy różnicy równej nieparzystej połowie długości fali dochodzi do wygaszenia wskutek nakładania się w przeciwfazie. Obserwując kolejne maksima lub minima interferencyjne, można wyznaczyć długość fali akustycznej, a stąd obliczyć prędkość dźwięku w powietrzu w warunkach otoczenia.
|
||||
# Podsumowanie
|
||||
Doświadczenie potwierdziło, że interferencja fal akustycznych pozwala precyzyjnie wyznaczyć długość fali. Na tej podstawie obliczono prędkość dźwięku w powietrzu w warunkach otoczenia, zgodnie z przewidywaniami teoretycznymi. Wyniki pokazują skuteczność interferometru Quinckego jako narzędzia do badania prędkości dźwięku i zjawisk interferencyjnych.
|
||||
@@ -9,4 +9,6 @@ Kamerton, będący źródłem drgań o określonej częstotliwości, sam w sobie
|
||||
|
||||
Rura Quinckego jest pionową szklaną rurą połączoną z naczyniem z wodą, której poziom można regulować. Zmiana poziomu wody pozwala kontrolować długość słupa powietrza, a tym samym warunki rezonansowe. Po uderzeniu kamertonu nad wylotem rury, przy odpowiedniej długości kolumny powietrza powstaje fala stojąca: u wylotu tworzy się strzałka, a przy powierzchni wody – węzeł. Rezonans zachodzi wtedy, gdy długość słupa powietrza odpowiada nieparzystej wielokrotności jednej czwartej długości fali akustycznej.
|
||||
|
||||
Wyznaczając poziomy wody odpowiadające kolejnym rezonansom, można obliczyć długość fali w powietrzu, a następnie — korzystając ze zmierzonej temperatury i prędkości dźwięku — określić częstotliwość drgań użytego kamertonu.
|
||||
Wyznaczając poziomy wody odpowiadające kolejnym rezonansom, można obliczyć długość fali w powietrzu, a następnie — korzystając ze zmierzonej temperatury i prędkości dźwięku — określić częstotliwość drgań użytego kamertonu.
|
||||
# Wnioski
|
||||
Doświadczenie potwierdziło, że fala stojąca w rurze Quinckego powstaje przy określonej długości słupa powietrza, odpowiadającej warunkom rezonansu. Pomiar tych długości umożliwił wyznaczenie długości fali akustycznej i częstotliwości drgań kamertonu. Wyniki pokazują również zależność prędkości dźwięku od temperatury oraz skuteczność rury Quinckego jako narzędzia do badania rezonansu akustycznego.
|
||||
Reference in New Issue
Block a user